Nahnu.Org

Yaman Gezgin kadar olmasa da, kendi çapında gezmeyi çok seven bir amcam var. Konya’daki kına gecesine gitmek için güzergahı Eskişehir- Kütahya- Afyon- Isparta- Eğirdir- Beyşehir- Konya olarak ayarlamasından başımıza gelecekleri az çok tahmin etmiştik. Hakeza, nikah merasimi için belirlenecek güzergahı da Tuz Gölü’nden, İç Anadolu’nun bilimum kuş uçmaz kervan geçmez şadırvanından su akmaz köylerinden ve inişli çıkışlı yollarından geçirerek bizi yanıltmadı.

Akıllarda kalanlar; Kütahya Valiliğinin agresif otoparkçısı, Üst geçitten bozma kafe, Yol tarifi için “Buralarda bir kavanoz varmış, nereye düşüyor” diye sormak, Göbekteki kocaman porselen vazo, Afyon Kalesine araba yolu sorduğumuzda “teknoloji o kadar gelişmedi malesef” diyen şakacı trafik polisi, Ahşap kolonlu huzur dolu Afyon Ulu Cami, Çık çık bitmeyen Afyon Kalesi merdivenleri, Merdivenlerin yanındaki ağaçlara dilek için bağlanan pazar poşetlerinden çaputlar ve erikli su şişeleri, Afyon Kalesindeki kocaman boşluk ve gördüğümüz enfes Afyon Manzarası, İn in bitmeyen Afyon kalesi merdivenleri, Isparta’nın enfes piknik alanları ve fıskiyelerle oynamak, Circibit ıslanmak, Göbekteki elinde şapkası ile Süleyman Demirel Heykeli, Güzel bir dostun yanında bir gece ailecek konaklamak, Cennet Bahçesi, Eğirdir Gölünde yüzmek, Ve Konya, A3′e basılmış Google Maps çıktıları ile bile evin yolunu bulamamak, ve Kına gecesi.

Konya’dan çıkış, KGM haritalarında Tuz gölünü aramak, Tuz gölünde çıplak ayak koşuştururken tuztopu savaşı yapmak, Kaman’ın roller coaster misali yolları, Köylerin şadırvanından su akmayan camileri, Ördekler ve kazlar, Saman tozları, Ekibimizin en ufağının geçmişinden “anneee, halam mı büyük dedem mi?” gibi anılar dinlemek, “e oğlum o, onun babası ya” cevabına verdiği “aslında aralarında pek de yaş farkı yok sanki” cevabı ile kopuşlarda bir daha kopmak, Nasıl olduğunu anlayamadan Samsun ve Karadeniz, Deniz kokusuyla giderilen hasretlik, Çarşamba da bastıran ve sadece Çarşamba’dan çıkar çıkmaz bizi bırakan sağanak yağmur, Gecenin bir vakti Bolaman’da yenilen yağda kızarmış lezzetli Yalıköy köftesi. Ve Giresun. Memleket, ve Nikah.

Şimdi Eskişehir’deyiz. 4 Haziran’dan bu yana herbiri diğerinden daha yorucu günler geçiriyorum. Ama sanırım bütün bu koşuşturmacaya değdi.

Bu vesileyle, her türlü iletişim aracı üzerinden bize güzel dileklerini ve hayırlı dualarını ileten eşe dosta olan teşekkür borcumu ödemek isterim. Müteşekkirim, Allah eksikliğinizi hissettirmesin.

Özel teşekkür ise sadece bütün bu yolculuk sırasında değil, bütün bu hayırlı iş sürecinde daima yanımda olan amcama gidiyor.