Nahnu.Org

Az evvel bir sivil toplumlaşma genel kurulundan çıktım. Kafam, bi milyon ikiyüz ellibin üstü kalsın. Ama Allah için, şu var, insan denen varlık doğuştan “iyiniyetli” geliyor. Sonra ne oluyorsa oluyor. Bazıları bu iyi niyeti, misal üç yaşına kadar sakladığı iyi niyeti, aynı yaştaki zekası ile kırklı yaşlarına kadar getirebiliyor. Enfes süpersonik bi inceleme konusu.

Oydaş, Paydaş ve (alanı kapsamaktan men gizli forvetül manası ile) Kapsama Alanı bugün doğan erkekler için verilecek isimlerdi. Kızlara verilecek isimler bir kısmınızın, hadi tamam sadece içinizden birisinin malumu; Ceren, Ceren, Ceren. Ama “sen kimsin” yerine “çen kimçin”, “kızlar orada” yerine “gışlay oyada” diyen bir Ceren bu bahsettiğimiz. “Miz” çoğuldan kasıt elbette. Kastettiği”miz”. Hmm..

Sevgili okur, biliyorsun kü; hayat “üzeri kakaolu granüllü marshmallovlu bisküvi“yi bize yıllarca “Puf” veya bilinen adı ile “Eti Puf” olarak tanıttı. Sense gıkını çıakrmadan herkesi sevdin, herkese “he baba he” dedin. “Eyvallah” dedin. şimdi içindeki tek korku, “Eti Cin” hakkında yapılan spekülasyolar.

şimdi ben vişne aromalı meyve suyumun son yudumunu alıp, bardağı da üzerinde çay bardağı resmi olan bardak altlığımın üzerine usulca bırakırken, ki kendisinin arkasında KudRa…’06 yazmaktadır; e-dernekçiliğe geçmeye heves ettiği halde, evrakların bi kopyasını da büromuza bırakınız demekten de geri durmayan börokrasiye bir selam çakıyorum. Evet, çakıyorum da çakıyorum.