Nahnu.Org

Güzel bi pazar yazısı, Ahmet Selim‘den

Hayatını rol yapar gibi yaşayanlar, gerçekliğin kıstasını kaybederler. Yani sanatta ve empati denemelerinde bir role bürünmek istedikleri zaman, gerçekten onu yaşıyormuş gibi davranamazlar.

Çünkü hayatlarında, doğal, normal ve kişiliklerinin gereğini yansıtan bir hal içinde değiller ki; ona benzemeyi mümkün kılsınlar. Yaşarken oynayanlar, oynarken neyi yaşayacak? Bazı hatıraları okuyorum ve inandırıcı bulmuyorum. O hatıraları yaşarken, samimi, doğal, rolsüz, taklitsiz değillerdi ki; anlatırken gerçekçi olabilsinler. Continue reading ‘“Kendine gelmek”’