1- Üstün zekâlılar kendi yeteneklerinin ve değerlerinin farkındadır, sizin onlara ihtiyacınız olduğunu çok iyi bilirler.
2- Çalışacakları yerde verimli olmalarını sağlayacak ortamın ve ödüllendirme düzeninin bulunmasını beklerler.
3- Hiyerarşiden hoşlanmazlar, yönetim kademelerinde yükselmek onlar için bir şey ifade etmez ama “doktor” ya da “profesör” gibi entelektüel statü belirleyen unvanlarla anılmaya önem verirler.
4- İhtiyaç duydukları anda, sorgusuz sualsiz şirketin tepe yöneticilerine erişme ayrıcalığına sahip olmak isterler.
5- Kendi konumlarındaki üstün zekâlı insanlarla yakın ilişki içindedirler ve bu onların birikimini artırdığı gibi başka bir işyerine kaçma şanslarını da artırır.
6- Yaptıkları işten tatminsizlik duyma ve sıkılma eşikleri çok düşüktür, onlara ilham verecek ortamı bulamazlarsa sizi kolaylıkla terk edebilirler.
7- Yönetilmeleri gerektiğini hiçbir zaman kabul etmezler ve onları en iyi biçimde yönetenlere bile asla teşekkür etmezler.[iktibas]
6 Nisan 2007 • departman: Uncategorized •
Yorumunuzu yazın
Sağdan Soldan Bak
- Google: Üstün zekâlıları yönetmek
- MSN: Üstün zekâlıları yönetmek
- Yahoo: Üstün zekâlıları yönetmek
- Ekşi Sözlük: Üstün zekâlıları yönetmek
- Sosyomat: Üstün zekâlıları yönetmek
- Wikipedia: Üstün zekâlıları yönetmek
- Technorati: Üstün zekâlıları yönetmek
yamulmuyorsam enka holdingin boyle bir okulu var ve benim arkadaşım orada ögretmendi , ülkemizde zeki çocuklar genelde zengin ailelerden çıktıgı söylenmese de anadolunun garip çorak topraklarından çıkan üstün zekalı çocuklar ahırlarda boka tmaktan matematik dersine çalışmayı ya da yeni ugraşlarla vakit gecerecek kadar degere sahip olamadıgı için köreliyor gidiyor.
zeka geriye gider mi ?
ileri gidiyorda neden geri gitmesin.
Malesef ülkemizde üstün zekalı pek çok kişi körelip gidiyor. Çoğu keşfedilemeden bu akıbete uğruyor. Eğitim sistemi zaten buna zemin hazırlıyor. Üstün zekalıları yönlendirecek doğru dürüst bi okul yok. Devlet politikası böyle kişilerin normal çocuklarla aynı sıralarda okumasından yana ama bence bu yanlış. Başka bir mesele de bu çocukları eğitebilecek kaç tane eğitimcimiz olduğu tabi ki.
Ne yazık ki ülkemizde sadece üstün zekalılar değil;
değişime ve yeniliğe açık herkes köreliyor.
(tamam, sustum, genelleme yapmayacağım…
bu ülke iyiye gidiyor, ve iyiye gitmeye devam edecek;
fakat halen rayında yürümeyen, hakettiği değeri görmeyen o kadar çok şey var ki…)