Bir kaç şey geldi aklıma, Yedikule Zindanları‘nda yapılan Güney Asya için el ele konserini izlerken, “Ses” ile ilgili..
Şarkı filan söyleyince “kargalı- margalı” espiriler yapılanlardanım. Sesim belki Türkçe şarkılar için güzel olmayabilir, kabul, belki ingilizce şarkılar için de, fakat ne bileyim bir Almanca için, bir Urduca için biçilmiş kaftan olabilir. Nerden bileceğiz. O dilin en güzel şarkıları benim sesim ile yorumlanınca insanlar coşabilir, hüzünlenebilir, hatta yeniden aşık olabilir, olamaz mı ? Bu ihtimal ile mi öleceğim!
Belki, bu beğeni, bu şarkının dili değil de söylendiği coğrafya ile alakalıdır. Esasında kutuplarda bir iki Eskimo ağıtını yorumlasam, ya da Fas - Tunus civarında bir konser versem merakımı yenebilirim sanırım, en azından Tokyo’da bir balık pazarında bir kuple haiku okumak isterdim. Kim istemez.
2868 evet..
tesadüf işte, bugün kadıköyde bir mekanda ki bangır bangır sepultura çalarken fonda, televizyonda izledim konseri. sizinki sayın nahnu, karga diye övgü alıyormuş bir nevi, bende anında bir uzaklaşma, ortamda yalnız kalma şeklinde gerçekleşiyor. aylin aslım hanım kızımız refuse/resist kısmında bir ton şaştı ama, dikkat ettim. sonra trt 4 ü açtılar pantera dinleyip açıköğretim derslerini izledik. kültürümüz arttı.